ناموجود

راستش را بخواهید اگر امروز چند نفر با کت های بلند مشکی رنگ و عینک آفتابی بیایند و یک جعبه کوچک جلویم بگذارند و در جعبه را باز کنند و بگویند اگر این دکمه قرمز را بزنی نیمی از جمعیت انسان های کره زمین از بین میروند و در ازای اینکار ... بله دکمه را زدم! اصلا هم نیازی نداشتم که در ازایش بهم یک سری امکانات یا پول و قدرت بدهند. برای اینکار هم دلایل و دغدغه های خودم را دارم.  حتی برایم زیاد اهمیتی هم نداشت که خودم جزو کدام دسته باشم، آنهایی که پودر میشوند یا آنهایی که باقی میمونن و باید این وضعیت را سر و سامان بدهند و جهان جدید را مدیریت کنند. احتمالا بعد از اینکه حرفشان را نصفه  و نیمه قطع کردم و دکمه را زدم جا خورده باشند یا شاید هم جا نخورده باشند. آخر چرا باید چنین دکمه ای داشته باشد و برای من بیاوردش؟ حتما یک سری اطلاعات از من داشته که این دکمه را میزنم. پس احتمالا نباید زیاد تعجب کنند اما خب حرفشان نصفه ماند. احتمالا وقتی دارند بقیه حرفشان را میزنند بپرم وسط و بپرسم که اگر دوباره این رو بزنم باز هم جمعیت نصف میشه؟ آنها هم یک نگاهی به هم می­اندازند و من من کنان فرض میکنم میخواهد بگویند بله و دوباره دکمه را میزنم. خب حالا جمعیت انسان ها به یک چهارم رسید. فکر کنم دنیای جدید، چالش های بزرگی پیش روی خودش داشته باشه. چقدر همه چیز تغییر خواهد کرد!